غسل زیارت
| بخشی از احکام عملی و فقهی |
|---|
 |
 | این مقاله یک نوشتار توصیفی درباره یک مفهوم فقهی است و نمیتواند معیاری برای اعمال دینی باشد. برای اعمال دینی به منابع دیگر مراجعه کنید. |
غُسل زیارت غسلی است که به‌عنوان یکی از آداب زیارت، هنگام زیارت قبور معصومان(ع) انجام می‌شود[۱] و برخی فقیهان آن را شامل زیارت پیامبران[۲] و حتی زیارت کعبه نیز دانسته‌اند.[۳] مشهور فقیهان شیعه، غسل زیارت را مستحب می‌دانند؛[۴] چنان‌که ابن‌زهره بر استحباب آن ادعای اجماع کرده[۵] و صاحب جواهرالکلام نیز این دیدگاه را مشهور شمرده است.[۶]
در روایات، برای زیارت قبر پیامبر(ص)، امام حسین(ع) و امام رضا(ع) به غسل سفارش شده است و برخی فقیهان، با توجه به اشتراک ائمه(ع) در مقام امامت، این حکم را شامل زیارت دیگر معصومان نیز دانسته‌اند.[۷] همچنین، امکان انجام غسل برای زیارت از راه دور نیز مطرح شده است.[۸] برخی فقیهان شیعه غسل زیارت را حتی برای ورود به حرم معصومان(ع)، بدون قصد زیارت، مستحب می‌دانند.[۹] بااین‌حال، برخی فقیهان، از جمله سید ابوالقاسم خویی، سید علی سیستانی و ناصر مکارم شیرازی، استحباب غسل زیارت را نپذیرفته و انجام آن را تنها به قصد رجاء و امید ثواب صحیح دانسته‌اند.[۱۰]
همچنین، براساس دیدگاه شماری از فقیهان، با غسل‌های واجب و مستحب، از جمله غسل زیارت، می‌توان نماز خواند؛ هرچند گرفتن وضو، به‌جز در غسل جنابت، به‌عنوان احتیاط مستحب توصیه شده است.[۱۱]
پانویس
- ↑ کاشف الغطاء، کشف الغطاء، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۳۰۹؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۴۵؛ شیخ انصاری، کتاب الطهارة، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۶۷-۶۴.
- ↑ کاشف الغطاء، کشف الغطاء، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۳۰۹.
- ↑ کلینی، الکافی، ۱۳۶۳ش، ج۳، ص۴۰؛ طوسی، تهذیب الأحکام، ۱۳۶۴ش، ج۱، ص۱۰۴و۱۱۴؛ حر عاملی، وسائل الشیعه، ۱۴۱۴ق، ج۳، ص۳۰۴.
- ↑ کاشف الغطاء، کشف الغطاء، ۱۴۲۲ق، ج۲، ص۳۰۹؛ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۴۵؛ شیخ انصاری، کتاب الطهارة، ۱۴۱۵ق، ج۳، ص۶۷-۶۴.
- ↑ ابن‌زهره، غنیة النزوع الی علمی الأصول و الفروع، ۱۴۱۷ق، ص۶۲.
- ↑ نجفی، جواهر الکلام، ۱۴۰۴ق، ج۵، ص۴۶.
- ↑ بهبهانی، مصابیح الظلام، ۱۴۲۴ق، ج۴، ص۹۰-۸۸.
- ↑ یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۱۴ق، ج۲، ص۱۵۴.
- ↑ یزدی، العروة الوثقی، ۱۴۱۴ق، ج۱، ص۴۶۲؛ طباطبایی حکیم، مستمسک العروة الوثقی، ۱۳۷۴ش، ج۴، ص۲۸۱؛ همدانی، مصباح الفقیه، ۱۳۷۶ش، ج۶.
- ↑ راشدی، رساله توضیح المسائل ۹مرجع، ۱۳۸۵ش، ص۳۶۸-۳۶۷.
- ↑ آیات تبریزی، نوری و وحید: راشدی، رساله توضیح المسائل ۹مرجع، ۱۳۸۵ش، مسائل ۳۹۱و۶۴۶.
منابع
- ابن‌زهرة، حمزة بن علی، غنیة النزوع الی علمی الاصول و الفروع، قم، امام صادق، ۱۴۱۷ق.
- بهبهانی، محمدباقر، مصابیح الظلام، قم، موسسه علامه مجدد وحید بهبهانی، ۱۴۲۴ق/۱۳۸۲ش.
- حر عاملی، محمد بن حسن، وسائل الشیعة، قم، آل البیت، ۱۴۱۴ق.
- راشدی، لطیف، و سعید راشدی، رساله توضیح المسائل ۹مرجع، قم، انتشارات پیام عدالت، چاپ اول، ۱۳۸۵ش.
- شیخ انصاری، مرتضی، الطهارة، قم، کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری، ۱۴۱۵ق.
- طباطبایی حکیم، سید محسن، مستمسک العروة الوثقی، قم، دار التفسیر، ۱۳۷۴ش.
- طوسی، محمد بن حسن، تهذیب الأحکام، تحقیق: سید حسن خرسان، تهران، دار الکتب الإسلامبة، ۱۳۶۴ش.
- کاشف الغطاء، جعفر، کشف الغطاء عن مبهمات الشریعة الغراء، قم، انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۴۲۲ق.
- کلینی، محمد بن یعقوب، الکافی، تهران، دارالکتب الاسلامیه، ۱۳۶۳ش.
- نجفی، محمدحسن، جَواهر الکلام فی شرحِ شرائعِ الاسلام، تصحیح عباس قوچانی و علی آخوندی، بیروت، دارُ اِحیاء التُّراثِ العربی، چاپ هفتم، ۱۴۰۴ق.
- همدانی، رضا، مصباح الفقیه، قم، موسسة الجعفریة لاحیاء التراث، ۱۳۷۶ش.
- یزدی، سید محمدکاظم، العروة الوثقی، قم، نشر داوری، ۱۴۱۴ق.
پیوند به بیرون